Dag iedereen,
Zolang de ellende bij de weblogprovider Weblog voortduurt, blog ik hier:
http://groninganus.wordpress.com/
Graag tot ziens!
VERHUISBERICHT
3
Baggerschool
Filmpje uit 1979 van de Baggerschool in Delfzijl: “Van baggeren ga je bunkeren”:
Windhoos bij de stad (1878)
Bron: Schager Courant, 22 augustus 1878
“Kinder vissen”
“Kinder vissen”, kondigt het postertje op de deur van de buurtsuper aan.
Voor mijn geestesoog verschijnt een spartelende en tegenstribbelende vangst, zijnde geen snoekbaars of paling.
Maar nee, het betreft een viswedstrijd voor buurtkinderen. Ze moeten hun eigen “vis spul” meenemen. De lokatie is niet de vijver van de vorige keer. Maar waar het dan wel is, wordt niet gezegd.
Mannetje op bankje, vrouwtje op bankje
Op Noorderhoogebrug staat voor een woonhuis dit bakstenen mannetje op bankje, waarmee Jan Schoffelmeijer vorig jaar een wedstrijd won. Het bankje lijkt te zweven door de toepassing van spiegels op de voet (onder de kont van het mannetje):
Op Euvelgunne kwam ik een poosje later dit vrouwtje op bankje tegen, ook van baksteen en eveneens met spiegels op de sokkel:
Hé, zou Schoffelmeijer meerdere van zulke bakstenen figuren geproduceerd hebben? Maken ze misschien deel uit van een serie?
Nee, zegt de kunstenaar desgevraagd. Het vrouwtje is niet van hem, maar gemaakt door de bewoner van het huis op Euvelgunne. Die wilde eerst dat mannetje kopen, “maar vond het te duur en heeft er uiteindelijk zelf maar een gemaakt.”
De gewezen gemeente Noorddijk
De vroegere gemeente Noorddijk vouwde zich aan de noord- en de oostkant langs het stadsgebied van Groningen. Het was een gemeente die als een insect uit twee substantixeble delen bestond, De kop lag bij Selwerd, de romp omvatte Noorddijk, Middelbert, Engelbert en Euvelgunne, en de wespentaille lag bij Noorderhoogebrug. waar de gemeente slechts 20 meter breed was. Eigenlijk was ik van plan om vandaag op de zsuidwestenwind een heel eind verder te gaan, maar ik bleef hangen in de gewezen gemeente Noorddijk.
Walfridusbrug vanaf het Walfriduspad:
De ezels van de Oude Nadorst:
Noorderhogebrug: “Vrije uitloop eieren” (“zondags gesloten”):
Oosterseweg tussen Zuidwolde en Noorddijk, kolen in alle kleuren bij een kwekerij waar je goedkoop groentes kunt kopen:
Oosterseweg, vervallend boerderijtje:
Boerderij in het Recreatiepark Noorddijk:
Wapen Stechman met drie zwanen op de kerk van Noorddijk:
Windvaan op het koor van die kerk:
Zwaan in de rui bij boerderij de Rollen, Noorddijkerweg achter Lewenborg:
Stadsgezicht vanaf Middelbert:
Overvloedige appeloogst, Oude Roodehaan:
Ram, Oude Roodehaan:,
Grollywood, the movie
Binnenkort in de theaters: de pastiche die Groninger studenten maakten op een Bollywood-productie:
Nienhuis in duplo
Mijn achterneef en zijn achternicht staan er mooi op.
De foto is jaren geleden gemaakt aan de Paddepoelsterweg.
Jonge zwanen bij Gravenburg geringd
In de tip tussen de Friesestraat- en de Zijlvesterweg bij Gravenburg zag ik een stel mensen in een afgelegen weiland gek doen met lange staken. Wat ze precies aan het uitvoeren waren kon ik niet zien. Eerst dacht ik dat ze polsstokken droegen en dat ze een fierljep-parcours aan het uitzetten waren, maar ze plaatsten nooit zo’n staak rechtop in een slootwal om er dan in te klimmen, zodat ik deze hypothese moest verwerpen. Thuis zag op mijn 30x zoom-foto’s dat ze jonge zwanen aan het ringen waren. Zes stuks. Met die staken hielden ze de twee volwassen zwanen in bedwang. Ook haalden ze met de staken, dus tevens vangstokken, jonge zwanen uit de groep. Het was nogal een enerverend karwei blijkbaar, want na afloop stonden de deelnemers met elkaar te high-fiven:
De foto’s zijn van gister, maar kon ze toen niet posten omdat Typepad me de toegang tot mijn dashboard ontzegde.
Hitte Poempaain
Vroeger woonde er in Midwolda een man, die bekend stond onder de bijnaam Hitte Poempaain
Hij had een paard en wagen, waarmee hij met groente ventte. Begin jaren zeventig werd dat paard nog vervangen door een trekkertje.
Zijn voornaam was Hitte. Volgens mijn zegsman althans. Dat zal dan wel Hidde geweest zijn, maar misschien zit ik ook wel fout. In elk geval school daar het opmerkelijke niet in.
De man kon de r niet uitspreken. Als hij de klanten bij zijn wagen vroeg of ze nog pruimen of preien moesten hebben, vroeg hij: “”Hest nog verlet öm poem ‘m of paai’n?”
Zo kwam hij aan die bijnaam.