Het klinkt misschien een beetje lamlendig, maar ik had dit serietje nog liggen. Het onderwerp is de omgeving van Overcinge, bij Havelte, het dorp waar ik tot mijn negentiende gewoond heb..
Aan deze boerderij zit een verhaal vast, dat ik echt niet kan vertellen:
Langs de heg liep het schelpenpaadje:
De theekoepel van Mejuffrouw Kymmell:
De poort waardoor de lijkkoetsen daverden van meerdere Commissarissen der Koningin:
Wat nou ‘aan deze boerderij zit een verhaal vast wat ik echt niet kan vertellen’. Dát zijn we van jou niet gewend Gelkinghe! ;-)
Ik fietste er ook eens langs ( http://www.flickr.com/photos/dondersteen/441970437/) wat is het daar práchtig!
Is het een jeugdzonde van je?
Je maakt me wel nieuwsgierig Harry, ook geen link?
@Marten,
Nee.
@Bert,
Nee.
Een linkje? http://studietips.leidenuniv.nl/spreken/denken.htm
@Marten. Ik geloof niet dat die studietip op mij van toepassing is. Ik durf immers best wel nee te zeggen. :-)
Ja,ja:-)
Je maakt je lezers door die zin natuurlijk extra nieuwsgierig naar het verhaal dat je niet durft/kunt/wilt vertellen. Nou Gelkinghe,… wat let je??
Mijn eerste ervaring was ook met kummelige mevrouw. Mijn tweede ook met dezelfde. En bij de derde keer bracht zij mij in een dusdanige omhelzing, dat ik eenmaal losgewurmd van de commotie gebruik maakte wat knoopbewegingen te maken en de benen heb genomen en via de balustrade ben gevlucht. Thee heb ik er ook gehad. Koetsen met commisarissen zijn er misschien wel langs geweest, maar niemand is daar in dat huis gestorven.
Zie ook:
http://gelkinghe.web-log.nl/gelkinghe/2009/02/achter-de-poort.html